“Kemanı Ağlatan Adam: Farid Farjad”

Farid Farjad, 1938 yılında İran’ın başkenti Tahran’da doğan İran asıllı Amerikalı keman virtüözü ve bestecidir. Sekiz yaşında keman çalmaya başlayan sanatçı, müzik eğitimini Tahran Müzik Konservatuvarı’nda sürdürmüş ve 1966 yılında klasik müzik alanında yüksek lisansını tamamlamıştır.

Farid Farjad- Ankara ATO Congressium’da “Avea sıra dışı müzik konserleri 5. yıl Farid Farjad”

Eğitiminin ardından Tahran Senfoni Orkestrası’nda önemli görevler üstlenen Farjad, aynı zamanda İran’ın geleneksel Fars halk müziği üzerine çalışmalar yapmıştır. Batı klasik müziği ile İran müziğini bir araya getiren sanatçı, kendine özgü keman yorumuyla tanınmıştır. 1979 İran Devrimi’nin ardından ülkesinden ayrılarak Amerika Birleşik Devletleri’ne yerleşen Farjad, müzik çalışmalarını burada sürdürmüştür.
Sanatçının en bilinen çalışmaları arasında beş albümden oluşan Anroozha serisi yer alır. Farsçada “O Günler” anlamına gelen bu albümlerde keman ve piyano birlikteliği ön plandadır. Albümlerde piyanist Abdi Yamini sanatçıya eşlik etmiştir. Farjad ayrıca Golha Orkestrası ile gerçekleştirdiği kayıtlarla da tanınır.

Şu an 73 yaşında olan Farid Farjad, zaman zaman Türkiye’de de konserler vermekte ve televizyon kanallarında eserlerini sahnelemektedir. Geçtğimiz yıl gazetelere verdiği ropörtajlarından birinde Farjad, Türkiye’yi en az ülkesi kadar çok sevdiğini ve ülkesinin kokusunu burada aldığını belirtmişti. Bakıldığında, Farjad’ın eserlerinin Türkiye’de büyük ilgi gördüğü ve İnternet üzerinden milyonlarca müziksevere ulaştığı rahatça görülebilmektedir. Bu da, Farjad’ın ilgisini ister istemez Türkiye’ye çekmiş ve sanatçıda büyük bir Türkiye sevgisi oluşturmuştur.
Eserlerinin manevî kaynaklarının Hâfız, Sadî ve Mevlânâ olduğunu belirten sanatçı, müziğinin anlaşılabilmesi için onların düşüncelerinin akıllara getirilmesi gerektiğini vurgulamaktadır. Bunların yanı sıra Farjad, keman dışında akordiyon da çalabilmekte, bazı eserlerini eşi ile birlikte çeşitli müzik aletleri eşliğinde yorumlamaktadır.

Serinin ilk dört albümünde Farjad’a piyanist ve uzun yıllardır birlikte çalıştığı müzisyen Abdi Yamini eşlik etmiştir. İkili arasındaki müzikal uyum, albümlerin karakteristik özelliklerinden biri hâline gelmiştir. 2006 yılında yayımlanan beşinci albümde ise piyano ve aranjman görevlerini sanatçının eşi Mitra Tavakkoli Farjad üstlenmiştir.

Albüm serisinde İran’ın geleneksel ezgilerinden beslenen eserlerin yanı sıra farklı müzik geleneklerine ait yorumlar da yer alır. İlk albümde bulunan Sari Galin (Sarı Gelin), serinin dikkat çeken parçalarından biridir. Shekare Ahoo Va Jane Maryam, Ghoghaye Setaregan ve Goleh Pamchal da sanatçının dinleyicileri tarafından bilinen eserleri arasındadır.

Farjad, bu albümlerde çoğunlukla keman ve piyanodan oluşan sade bir enstrümantasyon tercih etmiştir. Böylece müziğin merkezinde kemanın melodik anlatımı yer alır. Anroozha serisi, sanatçının İran müzik kültürüyle kurduğu bağı ve kendine özgü keman yorumunu tanımak açısından önemli bir kaynak niteliğindedir.

kaynakçalar

https://www.isa-sari.com/kemani-aglatan-adam-farid-farjad/#google_vignette

https://share.google/dCpni4LaXxlwMkY3x

https://musiconline.co/tr/blog/farid-farjad-kimdir

The Man Who Makes the Violin Weep: Farid Farjad

Farid Farjad is an Iranian-American violin virtuoso and composer born in 1938 in Tehran, the capital of Iran. He began playing the violin at the age of eight, continued his musical education at the Tehran Conservatory of Music, and completed his master’s degree in classical music in 1966.

Farid Farjad – “Unusual Music Concerts” by Avea, 5th Anniversary, at ATO Congresium, Ankara.

Following his education, Farjad took on important roles in the Tehran Symphony Orchestra. He also studied and performed traditional Persian folk music. Bringing together Western classical music and Iranian musical traditions, the artist became known for his distinctive violin interpretations. Following the Iranian Revolution of 1979, Farjad left his homeland and settled in the United States, where he continued his musical career.

Among the artist’s best-known works is the Anroozha series, consisting of five albums. Meaning “Those Days” in Persian, these albums place particular emphasis on the combination of violin and piano. Pianist Abdi Yamini accompanied Farjad on the albums. Farjad is also known for his recordings with the Golha Orchestra.

Farid Farjad, who was 73 years old at the time of the original article, occasionally gives concerts in Turkey and performs his works on television channels. In one of his newspaper interviews from the previous year, Farjad stated that he loved Turkey almost as much as his own country and that he could sense the scent of his homeland there. His works have attracted considerable interest in Turkey and have reached millions of music lovers through the internet. This widespread appreciation has naturally drawn the artist’s attention to Turkey and contributed to his deep affection for the country.

Stating that the spiritual sources of his works are Hafez, Saadi, and Rumi (Mevlana), the artist emphasizes that their ideas and philosophies should be recalled in order to understand his music. In addition to the violin, Farjad can also play the accordion and performs some of his compositions alongside his wife, accompanied by various musical instruments.

Farid Farjad – Those Days

In the first four albums of the series, Farjad was accompanied by pianist Abdi Yamini, a musician with whom he had collaborated for many years. Their musical harmony became one of the defining characteristics of the albums. In the fifth album, released in 2006, the piano performances and arrangements were undertaken by the artist’s wife, Mitra Tavakkoli Farjad.

The album series features works inspired by traditional Iranian melodies, as well as interpretations influenced by different musical traditions. Sari Galin (The Blonde Bride), featured on the first album, is one of the notable pieces in the series. Shekare Ahoo Va Jane Maryam, Ghoghaye Setaregan, and Goleh Pamchal are also among the works well known to his listeners.

In these albums, Farjad generally preferred a simple instrumentation consisting primarily of violin and piano. This approach places the melodic expression of the violin at the center of the music. The Anroozha series serves as an important reference for understanding the artist’s connection to Iranian musical culture and his distinctive interpretation of the violin.